تبليغاتX
به سوی سیمرغ
از مقامات تبتل تا فنا ×× پله پله تا ملاقات خدا

 

شرمنده ی روی ماه همه ی کسانی که این مدت بنده رو در حقیقی ترین شکل رویت کردن

 

ظاهرا از اشتباهات بزرگ زندگی من قاطی کردن مجاز و واقعیت بوده

 

دیگه حوصله ی توضیح دادن و نگاههای عاقل اندر سفیه ندارم

 

اینجا رو بیشتر از همه ی وبلاگهای دیگه م دوست داشتم چون به حقیقت خودم بودم... همونطوری که هستم

 

... ...

 

اما خب ... ازونجا که آدم بدی هستم ... و بدی ها باید ریاکارانه مخفی بمونه ...

 

مجبورم پا بذارم روی دلی که خودم با دست خودم رو کردم پیش آدمهایی که فکر می کردم ....

 

مهم نیست

 

سکوت کنم بهتره

 

به هرحال اینجا رو با خون دل تعطیل می کنم

 

آدرس جدیدم به دوستان مجازی ای که طاقت خوندن جفنگیات بنده رو دارن (خودشون اعلام کنن) تقدیم خواهد شد.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام فروردین 1388ساعت 9:35  توسط   |